Aan het eind van de weg (letterlijk) lag er een korjaal voor ons te wachten om ons via de rivier naar het eiland Anaula te brengen waar we de komende 2 nachten door gaan brengen. Een Korjaal is een soort grote kano welke de mensen in het binnenland al eeuwenlang gebruiken als vervoersmiddel op de rivieren. Gelukkig hebben de hedendaagse korjalen motoren zodat we, na een adembenemend mooie boottocht, na een uur op onze bestemming aankomen.

Het resort voorziet in z’n eigen water (alleen koud water) en elektriciteit (alleen van 7 tot 11 ‘s avonds), het heeft een zwembad, een bar en een overdekte, maar open, gezamelijk eetzaal. Verder zijn er een 15-tal zeer ruime lodges die allen een prachtig uitzicht bieden op de rivier (1 van de foto hieronder is het uitzicht vanaf onze veranda). Dit eiland midden in het amazone gebied is echt adembenemend mooi en het is niet overdreven om te zeggen dat Anaula een stukje paradijs op aarde is.

Op onze afscheidsavond werd er voor onze groep een culturele dansshow met traditionele Saramaccaanse zang en dans  georganiseerd. Dit was, na al het moois wat we al gezien hadden, nog een hoogtepunt van onze eerste binnenlandse reis.

Ook al huisvest de jungle honderden dieren, en zijn sommige hiervan ook duidelijk te horen, toch kom je deze niet of nauwelijk tegen. Op veel van de grotere dieren wordt al eeuwen gejaagd door de mens en de meeste van deze dieren zorgen dus dat ze weg zijn zodra er mensen in de buurt komen.

Kenith, onze gids, heeft ons op 1 van de tochten meegenomen voor een wandeling door de jungle, hier hebben we wel (op enige afstand) aapjes in het wild gezien. De dieren die je wel tegenkomt zijn voornamelijk reptielen, vogels en (vooral) insecten.

We beginnen onze wandeling in het Christelijke gedeelte van het dorp en bezoeken onder andere de lagere school, de kerk, de missiepost, de kleuterschool en lopen via het niet-Christelijke deel van het dorp naar de medische post terug bij de rivier.

Onderweg zien we hoe de mensen wonen en leven en raken diep ontroert door de vriendelijkheid en gastvrijheid van de bewoners. Maar hetgene wat ons absoluut het meeste raakt zijn de twee scholen in het dorp. Het is pauze als we bij de lagere school aankomen en het is een vrolijke chaos met spelende kinderen op het schoolplein. De school bied onderwijs voor de kinderen uit alle dorpen de wijde omgeving en heeft op dit moment 407 leerlingen ingeschreven staan. Het is fantasties, en ontroerend, om te zien dat zoveel kinderen hier de basis krijgen om een goed leven op te bouwen, of in ieder geval een beter leven dan zonder deze school. We raken nog meer geemotioneerd als we even later bij de peuter/kleuter-school komen. De lessen zijn bezig maar de lerares neemt de tijd om met ons te praten en vertelt het een en ander over de school. De kinderen zijn niet meer te houden als ze op de foto mogen (zie de foto’s hieronder) Het contrast is bijna te groot om te bevatten, aan de ene kant de armoede en de beperkte bezittingen waarmee de bewoners hun een bestaan proberen op te bouwen en aan de andere kant de intense vreugde en het grote geluk bij deze kinderen.