Nadat we weer ingecheckt zijn, staat de rest van de donderdag in het teken van shoppen en lekker uit eten in de stad. De volgende dag is het Goede Vrijdag en is alles in Paramaribo gesloten. We maken er dus een heerlijk relax daagje van. ‘s Avonds zijn we uitgenodigd om bij Daryl en Audrey te komen eten. De lieve schatten hebben heerlijk Surinaams voor ons gekookt en we voelen ons allebij verschrikkelijk verwend en bevoorrecht. Als afsluiting van deze waanzinnige vakantie gaan we naar Zanzibar, een bar in de buurt van ons hotel, om te toosten op deze super trip en op nieuwe vrienden.

De volgende dag vliegen we tegen de avond alweer terug naar Nederland, ongelooflijk hoe snel deze 2 weken voorbij gevlogen zijn. De ochtend gebruiken we om, naast inpakken en uitchecken, nog wat laaste souveniers te kopen en nog wat foto’s te maken, onder andere van een grote lizard die samen met ons van het ontijt genoot. Maar om 2 uur worden we dan echt opgehaald om naar huis te gaan. De hele terugreis inclusief busreis, vlucht, douane enzovoort, was lang maar zonder problemen. Wel lekker om weer thuis te zijn maar wat zullen we Suriname missen…….  (gelukkig hebben we de foto’s nog)

Voor de donderdagavond hadden we een afspraak staan met Nadi en haar vriendin. Deze vriendelijke Surinamse dames hadden we het eerste weekend ontmoet en hadden ons uitgenodigd om een Surinaamse dansavond bij te wonen waar de lokale ouderen bevolking bij elkaar komt om iedere donderdagavond te dansen. Heerlijk om de mensen te zien genieten en swingen, en natuurlijk werden we zelf ook uitgenodigd om mee te dansen.

Hiermee komen we meteen bij een van de andere grote pluspunten van dit land, namelijk de Surinamers zelf. Bijna alle Surinamers die we spreken zijn stuk voor stuk schatten van mensen, aardig, behulpzaam, lief en trots op hun land en afkomst. Alleen al daarvoor is een reis naar Suriname de moeite waard.

Over lieve mensen gesproken; donderdag na het dansen hadden we afgesproken met Daryl en zijn vriendin Audrey. Baukje en Daryl zijn bevriend geraakt toen Baukje een onderhoudsklus had in het hotel in Amsterdam waar Daryl toendertijd werkte. Inmiddels is Daryl terugverhuisd naar Suriname waar hij geboren is. De vriendschap tussen Daryl en Baukje is de eerste aanzet geweest voor ons bezoek aan Suriname en het was erg leuk om hem en zijn vriendin Audrey te ontmoeten. De volgende dag hebben we weer afgesproken om te gaan eten en stappen. Daryl en Audrey nemen ons mee naar Blauwgrond, een wijk met veel Javaanse inwoners. Hier zijn diverse Warungs, dit zijn kleine eethuisjes waar je het gevoel hebt dat je bij de mensen thuis komt eten. Voor menig Surinamer zijn de gerechten van de Javanen, in aantal de derde bevolkingsgroep van Suriname, de lekkerste van het land. En Blauwgrond vormt al jaren het culinaire hart van Javaans Paramaribo. Na diverse heerlijke gerechten gegeten te hebben gaan we stappen donwtown bij de Sza Sza Szu, een moderne club waar een fantastische cover band speelt en waar we een super avond hebben.

Zondagmorgen staan we erg vroeg op om naar het Onafhankelijkheidsplein te gaan waar iedere zondag een vogelzangwedstrijd wordt gehouden.  Tientallen kooitjes met kleine zangvogeltjes staan in een grote kring op het veld waar de zangkwaliteit van de vogeltjes beoordeeld wordt. Leuk om de vogeltjes te zien en te horen, en om te zien hoe serieus de mannen met deze wedstrijden bezig zijn. Hierna wandelen we terug naar het hotel om te ontbijten en er verder een relax-dag van te maken en ons klaar te maken voor ons volgende avontuur naar Kabalebo.

Na onze vorige trip naar Anaula hebben we een paar dagen in Paramaribo doorgebracht. We hadden geen geluk met het weer, veel regen de eerste 2 dagen, maar je kunt hier prima shoppen en uitgaan dus we hebben ons ook ondanks de regen uitstekend vermaakt, daarbij komt dat de temparatuur heel aangenaam was. Vanaf die regendagen is het weer alleen maar beter geworden.

Zoals de titel al zegt hebben we echt heel veel te vertellen, onder andere over de dagen in Paramaribo maar ook over onze tweede binnenlandse reis welke ons met een vliegtuigje diep het regenwoud in bracht om daar te genieten van nog meer mooi wat Suriname te bieden heeft. Nu eerst even ontbijten (Baukje is inmiddels wakker) en misschien volgt er straks meer informaties en foto’s, maar waarschijnlijk gaan we vandaag nog een dagje van het zonnetje genieten en komt het bloggen weer als we thuis zijn. Maar houd de site in de gaten want er komt nog veel meer!

Aan het eind van de weg (letterlijk) lag er een korjaal voor ons te wachten om ons via de rivier naar het eiland Anaula te brengen waar we de komende 2 nachten door gaan brengen. Een Korjaal is een soort grote kano welke de mensen in het binnenland al eeuwenlang gebruiken als vervoersmiddel op de rivieren. Gelukkig hebben de hedendaagse korjalen motoren zodat we, na een adembenemend mooie boottocht, na een uur op onze bestemming aankomen.

Het resort voorziet in z’n eigen water (alleen koud water) en elektriciteit (alleen van 7 tot 11 ‘s avonds), het heeft een zwembad, een bar en een overdekte, maar open, gezamelijk eetzaal. Verder zijn er een 15-tal zeer ruime lodges die allen een prachtig uitzicht bieden op de rivier (1 van de foto hieronder is het uitzicht vanaf onze veranda). Dit eiland midden in het amazone gebied is echt adembenemend mooi en het is niet overdreven om te zeggen dat Anaula een stukje paradijs op aarde is.

Op onze afscheidsavond werd er voor onze groep een culturele dansshow met traditionele Saramaccaanse zang en dans  georganiseerd. Dit was, na al het moois wat we al gezien hadden, nog een hoogtepunt van onze eerste binnenlandse reis.

Ook al huisvest de jungle honderden dieren, en zijn sommige hiervan ook duidelijk te horen, toch kom je deze niet of nauwelijk tegen. Op veel van de grotere dieren wordt al eeuwen gejaagd door de mens en de meeste van deze dieren zorgen dus dat ze weg zijn zodra er mensen in de buurt komen.

Kenith, onze gids, heeft ons op 1 van de tochten meegenomen voor een wandeling door de jungle, hier hebben we wel (op enige afstand) aapjes in het wild gezien. De dieren die je wel tegenkomt zijn voornamelijk reptielen, vogels en (vooral) insecten.

We beginnen onze wandeling in het Christelijke gedeelte van het dorp en bezoeken onder andere de lagere school, de kerk, de missiepost, de kleuterschool en lopen via het niet-Christelijke deel van het dorp naar de medische post terug bij de rivier.

Onderweg zien we hoe de mensen wonen en leven en raken diep ontroert door de vriendelijkheid en gastvrijheid van de bewoners. Maar hetgene wat ons absoluut het meeste raakt zijn de twee scholen in het dorp. Het is pauze als we bij de lagere school aankomen en het is een vrolijke chaos met spelende kinderen op het schoolplein. De school bied onderwijs voor de kinderen uit alle dorpen de wijde omgeving en heeft op dit moment 407 leerlingen ingeschreven staan. Het is fantasties, en ontroerend, om te zien dat zoveel kinderen hier de basis krijgen om een goed leven op te bouwen, of in ieder geval een beter leven dan zonder deze school. We raken nog meer geemotioneerd als we even later bij de peuter/kleuter-school komen. De lessen zijn bezig maar de lerares neemt de tijd om met ons te praten en vertelt het een en ander over de school. De kinderen zijn niet meer te houden als ze op de foto mogen (zie de foto’s hieronder) Het contrast is bijna te groot om te bevatten, aan de ene kant de armoede en de beperkte bezittingen waarmee de bewoners hun een bestaan proberen op te bouwen en aan de andere kant de intense vreugde en het grote geluk bij deze kinderen.

Ik begrijp dat jullie met smart zitten te wachten op nieuwe verhalen en foto’s en die komen ook zeer snel. We hebben echt heel veel te vertellen, maar alleen al het uitzoeken van de honderden foto’s vergt behoorlijk wat tijd. Misschien later vandaag en anders zeker morgen, dus houd deze site in de gaten.

Na een heerlijk ontbijtje in de openlucht bij het hotel, waarbij we in de gaten gehouden worden door een hele mooie vogel, gaan we wandelen door het centrum van Suriname. Door het tijdverschil met Nederland, welke door het ingaan van de zomertijd in Nederland nu 5 uur is, zijn we voor ons doen vroeg wakker en lopen al voor 10 uur door de verlaten straten van de hoofdstad van Paramaribo. Voor de meeste Surinamers is de zondag echt de rustdag en zeker zo vroeg in de morgen is het erg stil op straat. Veel gebouwen zijn van hout en zouden zo op de set van een oude western film passen. Ondanks dat de gebouwen in het centrum voor ons mooi en indrukwekkend zijn, is duidelijk te zijn dat Paramaribo geen rijke stad is. Veel van de houten huizen kunnen wel een verfje gebruiken en sommige staan zelfs helemaal op instorten. In de straten iets verder van het centrum lijkt het er op sommige plaatsen zelfs op of de jungle tussen de huizen oprukt. Onze wandeling concentreert zich voornamelijk op het centrum waar het tussen de buitjes door, ook zo vroeg, al behoorlijk heet geworden is.

We besluiten om langs de waterkant terug te lopen naar het hotel voor enige verkoeling. Terug bij het hotel ontmoeten we 2 hele vriendelijk dames uit Paramaribo en zij nodigen ons uit om donderdagavond mee te gaan dansen. Verder geven ze ons diverse tips over de stad, winkels, eten, drinken en uitgaan in Paramaribo.

Het blijkt dat op zondag enkele winkercentra open zijn van 4 tot 9 uur ‘s avonds. En omdat we er achter komen dat we, ondanks die hele grote koffer, nog steeds niet alles bij ons hebben nemen een taxi naar 1 van deze mals om te gaan shoppen.

Vermoeid van het shoppen en al het nieuws gaan we na het shoppen even op bed liggen zodat we ons daarna kunnen opknappen en uit eten gaan. Ruim 7 uur laten worden we wakker, in ieder geval ruim op tijd voor het ontbijt en om de koffers te kunnen pakken voor onze reis naar Anaula.

Buiten is het een gezellige chaos van vele mensen die hun familie, bekenden of geliefde uit Nederland op komen halen. Wij als toeristen worden met 1 van de vele transfer busjes door de drukte van het zaterdagavondverkeer netjes bij ons hotel afgezet, waar de kamersleutel plus een welkomsbrief, al voor ons klaar ligt.

De kamer is perfect voor ons, schoon, mooi, genoeg ruimte, lekker koel, met alles wat je van een modern hotel kunt verwachten oa met een TV, koelkastje en (erg handig voor het bloggen) gratis Wi-Fi (voor pa en ma: dat is draadloos internet). Al met al een prima basis voor de rest van onze reis.

Na even snel opfrissen zijn we heel kort Paramaribo ingelopen (ons hotel ligt vlakbij het centrum) om te genieten van de gezellige drukte, een heerlijk verkoelend zomerbriesje en om wat te eten. Na  het eten gaan we moe (van de reis en van alle nieuwe indrukken) maar voldaan terug naar het hotel waar we nog een drankje bij de hotelbar nemen voor het slapen gaan.

Onze eerste indruk is buitengewoon positief, de Surinaamse mensen die we ontmoeten zijn allemaal, aardig, vrolijk, relaxed en behulpzaam. Tot nu toe hebben we het land en de stad alleen nog maar in het donker meegemaakt (en dat was al indrukwekkend) en zijn zeer benieuwd wat onze eerste dag gaat brengen, maar dat vertellen we jullie in het volgende stukje.